Yoyo.

Hep orada bir yerlerde. Adını koyamadığım, cümlelerle ifade edemediğim. Belki bir kitle, bir parça, bir hücre. Bir yerlerde saklanmış. Ne zaman çıkacağı hiç belli olmuyor. İsterseniz o gün dünyanın en mutlu insanı olun, bir anda sizi iki duvar arasına çekip sıkıştırabilir, nefesinizi kesebilir, ağlamanız için sizi büklüm büklüm yapabilir. Bana şuan tam olarak yaptığı bu. Öyle ki, az önce ılık kokusunu içine çekmeye çalıştığım havayı bile kendime benzettim. Tesadüf mü, bilemiyorum. Adını ne koyarsanız koyun, benim için hiç yabancı olmayan durumlar. Anlatmak istediğim o kadar şey varken, bir türlü anlatamayışımın içimde oluşturduğu tıkanıklık belki de bu. İnsanlar çok, ama kelimelerin sevdiği insanları bulmak zor.
Bir alıntı paylaşmak istedim, sadece paylaşmak, öylesine, yukardakilerle alakasız, bilmem belki de alakalı.; "Herhangi bir yerde kutsallığı görüyor muyum? Tek gördüğüm alışkanlıklar. Doldurulması gereken boşluklar, tatmin edilmesi gereken açlık." Bu cümleler yok mu bu cümleler, ah.
Bu şarkılar yok mu bu şarkılar, ah; #The Neighbourhood - Sweater Weather.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder